Valentijnssprookje

angels of love

Blijft ons leven ook een sprookje
na die laatste zin?
Leven wij gelukkig en nog lang?
Met een onbestemd gevoel
plak ik de foto’s in.
’t Kijken in ons album maakt me bang.
Iedereen raakt vroeg of laat
z’n toverfee toch kwijt?
Wie kreeg ooit het sprookje
dat ie vroeg?
Bleek die mooie slotzin
niet een leugen mettertijd?
Lang is toch nog lang niet lang genoeg?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken
om m’n angst te lijf te gaan.
Streel mijn oor met gebarentaal.
Kom me sprakeloos en tastbaar beminnen.

Wie belandt het eerst als mooiste foto
aan de muur?
Of in anekdotes op een feest?
Wie bekijkt de plaatjes
bij ons lieve avontuur?
Wie is het die straks de afloop leest?

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Laat je handen spreken.
om m’n angst te lijf te gaan.
Lees me als een liefdesbrief.
Heb me onbegrensd en tijdloos lief.

Help de tijd verslaan.
Raak me even aan.
Geef me met je handen
het bewijs van jouw bestaan.
Lees me als een liefdesbrief.
Heb me onbegrensd en tijdloos lief.

Tekst: Lambertha Souman, Zang: Erzsi Ladage, Piano: Annette de Haas, Altfluit: Tilo Baumheier.
Bron: CD Meisjes van dertig, Erzsi Ladage zingt Lambertha Souman (1996)

Een gedachte over “Valentijnssprookje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s