Mee met Salomé. Naar…Calcata, magisch dorp van hippies, kunstenaars en de voorhuid van Jezus.

Vorige week stond Volkskrant Magazine volledig in het teken van hippies en liefde omdat precies vijftig jaar geleden “The Summer of Love” los barstte.
Twee weken daarvoor waren we in Calcata, 50 kilometer ten noorden van Rome, waar “The Summer of Love” al vijftig jaar lang aanwezig is en blijft. Alleen al omdat het zo’n fotogenieke trouwlocatie is 😉

IMG_2569

QUESTION (poem website Calcata.info )
To all of us
who survived in innocence
to the delicate 70’s and the roaring 80’s
road-racing , dawn-bathing , night-clubbing ,
high-being, cops-clashing , sex-jamming . . . .

all of us fighting
against our parents
to affirm our right not to happiness
but to peace-time madness
in face of their parents’ war insanity :

“which are the madnesses
we hope and wish and fear
for our children to meet
in which they would proudly surpass us?” (august 2007)

IMAG2582

Calcata, een magisch hippie- en kunstenaarsdorpje, is gelegen op een tufsteenplateau dat veel hoger lijkt dan zijn officiële 180 meter. En naast de liefde zijn zo te zien ook de jointjes nog steeds in trek 😉

IMG_2516

Er is maar één toegangspoort en er wonen ongeveer 70 mensen, maar veel huizen stonden op de doordeweekse dag dat wij er waren leeg. Ook waren we de enige toeristen. Via Airbnb zijn er voor bezoekers huizen te huur, maar je hebt hier zeer weinig privacy. Wel woon je dan pal tussen de locals en dat heeft ook zo zijn charme.

IMG_2521

IMG_2522

Wil je leven in de brouwerij dan kun je Calcata beter in het weekend bezoeken, want dan bruist het hier van de activiteiten. Wel komen tientallen katten kopjes geven. Restaurant “La latteria del Gatte Nero” staat zelfs helemaal in het teken van katten 🙂

IMG_2568
Eind zestiger jaren besliste de Italiaanse overheid dat de eeuwenoude huizen in Calcata onhygiënisch en onveilig waren. Het dorp zou worden afgebroken en de oorspronkelijke bewoners verhuisden braaf naar het nabij gelegen Calcata Nuova.

IMG_2515

Tien jaar eerder dreigde dit ook op ons Urk (provincie Flevoland) te gebeuren. Maar goddank stak de visionaire wethouder Lubbert Kramer daar destijds een stokje voor. Calcata’s huizen waren echter al verlaten en het dorp leek rijp voor de sloop. Totdat een groep gemotiveerde creatievelingen het vervallen dorp onder hun hoede nam.

IMG_2519

Er was geen elektriciteit, geen waterleiding, geen riolering zelfs. Na een jarenlange strijd tegen de overheid lukte het de kunstenaars en ambachtslieden om Calcata weer levensvatbaar te maken. Alle bouwvallen werden eigenhandig opgeknapt.

IMG_2527
Pas in de jaren 90 kregen de bewoners elektriciteit, water en telefoon. De waterafvoer functioneert nog steeds op de wijze van eeuwen geleden, rechtstreeks het dal in……

IMG_2536

In de loop der jaren verschenen diverse ateliers en galerietjes, restaurants en het theehuis van de Vlaamse Gemma. Uit de barretjes klinkt nog steeds muziek uit de sixties en seventies. Heel bijzonder is ook Il Granarone, een oude graanschuur die werd verbouwd tot een klein cultureel centrum onder leiding van Marijcke van der Made, een Nederlandse poppenmaakster en bewoonster van het eerste uur. Zij organiseert hier cursussen, concerten en tentoonstellingen.

IMG_2549

IMG_2550

IMG_2551

Een andere Calcata pionier is Costantino Morosin, de beeldhouwer-schilder-glazenier-theaterman die de drie tufstenen tronen maakte die nu op het pleintje naast de kerk prijken.

IMG_2526

En dan is daar Paolo Portoghesi, een gerenommeerde architect die onder meer een moskee bouwde in Rome. Ook het atelier van de internationaal gewaardeerde schilderes-keramiste-schrijfster Simona Weller is zeker een bezoekje waard. Maar ook andere  kunstenaars nodigden ons hartelijk uit om een kijkje te komen nemen in hun ateliers. Net buiten de muren van Calcata ligt Opera Bosco, het fascinerende “Museo di Arte nella Natura” van de Waalse kunstenares Anne Demijttenaere, die ook exposeerde op de Biënnale van Venetië 2014.

IMG_2562

IMAG2585

IMG_2533

IMG_2543

IMG_2545

IMG_2546

IMG_2547

IMG_2559

IMG_2561

Sint-Cornelius en Sint-Ciprianus zijn officieel de twee beschermheiligen van de dorpskerk.

IMG_2566

Opvallend aanwezig, ook in de rest van het dorp, is Maria. Als Madonna van het graan en als Madonna van de maan.

IMG_2554

IMG_2528

IMG_2531

In het dal, om het tufstenen rotsplateau heen, staan vier natuurlijke menhirs. De diagonalen tussen deze steenformaties snijden elkaar precies in het middelpunt van Calcata.

IMG_2537

Er wordt gefluisterd dat deze plek al in de oudheid diende als sacraal altaar voor erediensten. Sterker nog: waarschijnlijk was dit oord destijds te heilig voor bewoning. Geen betere locatie denkbaar dus om er de heilige voorhuid van Jezus te hoeden.

Er zijn bijna twintig kerken in Europa die de heilige voorhuid, of een deel van de voorhuid, als relikwie bewaren. In de middeleeuwen was de voorhuid in de belevenis van de christenen een belangrijk religieus object. Nonnen hebben geschreven over visioenen waarin de heilige voorhuid een rol speelde. Deze belangstelling van nonnen voor de heilige voorhuid wordt verklaard uit het mystieke huwelijk dat de “bruiden van Christus” bij hun intrede in het klooster sloten. De heilige voorhuid werd daarbij een soort fetisj of amulet waarvan een aantal nonnen meenden dat ze hem daadwerkelijk bezaten. Zo droeg de heilig verklaarde Catharina van Siena (1347-1380), die zich veel bezighield met bruidsmystiek, de voorhuid van Christus om haar vinger. Zij kon de voorhuid zien maar voor anderen was het wonder onzichtbaar. Na haar dood werd haar afgehakte ringvinger met de voor de gelovigen onzichtbare ring vereerd als relikwie. Verschillende gelovigen hebben later beweerd het sieraad in een visioen te hebben gezien. De Weense non Agnes Blannbekin vertelde dat zij rond het jaar 1300 tijdens het bewenen van Christus diens voorhuid negenennegentig maal op haar tong voelde (bron: Wikipedia)

Het verhaal gaat dat het doosje met de curieuze relikwie door een Duitse huursoldaat tijdens de plundering van Rome in 1527 werd gestolen uit het Sancta Sanctorum, het Heilige der Heiligen van de basiliek der Lateranen. Kort voor zijn dood verstopte de soldaat het doosje, dat hij nooit had durven openen, in een van de vele grotten in Calcata. Deze grotten waren van oorsprong Etruskische graven.
In 1557 werd het toch nog teruggevonden en zodra het werd geopend verspreidde zich een zoet geurende nevel door de kerk en het dorp, terwijl het tegelijkertijd hevig ging onweren en bliksemen. De volgens de bewoners enige echte voorhuid van Jezus werd vurig vereerd, o.a. door een jaarlijkse processie op 1 januari. Totdat het relikwie in 1984 opnieuw werd gestolen. Boze tongen beweren dat het Vaticaan hier achter zit 😉

Calcata ligt midden in een prachtig natuurgebied, Parco Valle del Treja. Naast de kerk is een klein informatiecentrum, waar je brochures met wandelroutes kunt krijgen. Voor Calcata’s toegangspoort is een piepklein parkeerterreintje, maar dit staat vol met auto’s van de bewoners. Niet getreurd, ongeveer driehonderd meter voor je Calcata nadert staat rechts een groot parkeerterrein aangegeven. Gratis plekken in de schaduw, betaald parkeren pal in de zon 🙂 Dit parkeerterrein ligt in Calcata Nuova (het nieuwe dorpje) en vanaf hier gaat er een voetpad richting het oude Calcata.

Een gedachte over “Mee met Salomé. Naar…Calcata, magisch dorp van hippies, kunstenaars en de voorhuid van Jezus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s